18 Aralık 2016 Pazar

Kontratak


Darwin, Türlerin Kökeni (1859). O da herkesin okuması gereken eserlerden. Berrak bir aklın, mütevazı bir bilgi aşığının, çok malumat biriktirmiş bir bilim işçisinin şaheseri. Her şeyden önce, büyük zevkle okunan bir kitap. Keşif heyecanını, hakikat aşkını elle tutulur bir şekilde hissediyorsun; kuşkularını, çıkmazlarını paylaşıyorsun.

Oradaki o alçak gönüllü ve pırıltılı bilgi arayışı, “kutsal” adı verilen masal derlemelerinden daha kutsal, daha yüce −ve yüceltici− bir şey bence. Biyolojide değil Din ve Ahlak dersinde okutulmalı Darwin. Doğru ve ahlaklı insan nasıl olunur sorusuna verdiği cevap, bitki ve hayvan türleri nasıl oluştu sorusuna verdiği cevaptan daha derin ve daha önemli.

Hakikate ancak çok çalışarak, çok okuyarak, çok soru sorarak, bilmediklerini bildiklerinden daha fazla önemseyerek yaklaşılır. Cehaletlerini otoritenin, masalın, safsatanın perdesiyle örtmeye çalışan sahte peygamberlerin yanına bile yanaşamadıkları şey işte bu.

Biri aziz, öbürü aciz. Net.

5 yorum:

  1. Bu mütevazilik konusu sanırım öğrendikçe ne kadar az bildiğinin farkına varmakla alakalı olmalı (tersi için bkz. Dunning–Kruger etkisi) Belki o öbür yanağını dönme davranışı da aynı paketle geliyor. Ancak son derece bilge insanlar o kadar pespaye şekillerde hacanıyorlar ki, keşke biraz daha agresif ve defansif olsalar.

    YanıtlaSil
  2. Peki ya gerçek peygamberlerin?..

    YanıtlaSil
  3. Haydi peygamberleri gecelim; yazarlar, sairler, ressamlar, muzisyenler hakikate yaklasamamislar midir, ya da cok okuyarak mi yaklasmislardir?

    YanıtlaSil
  4. BENDE SIĞAR İKİ CİHAN

    Kimse gümân ü zann ile olmadı Hakk ile biliş
    Hakkı bilen bilir ki ben zann ü gümâna sığmazam

    YanıtlaSil